Dat wij een zeer bewogen tijd achter de rug hebben is wel duidelijk. Vorige week deed een zeer naar verkoudheidsvirus zijn intrede in ons huis en nadat eerst mamma en pappa ziek werden is, helaas pindakaas ons meisje niet lekker (dit gecombineerd met het doorbreken van twee kiezen in de bovenkaak...auw!). Wat een gemeen virus, maar goed men zegt dat de lente eraan komt.
Dus hoe is het nu afgelopen met Kevin? We hebben een zeer goede maar tijdelijke oplossing gevonden. Natuurlijk zijn we zeer teleurgesteld in de school die hun besluit en aansluitend hun eigen paniekreactie (dit weten we omdat we meer hebben gehoord dan dat de school ons wilde vertellen) hebben gebaseerd op slechts één schooldag. Opvallend is dat de meeste woede heerst bij diegene die met hem werken buitenshuis en ook ruime ervaring hebben hoe met Kevin te werken en te motiveren (want er is echt niks mis met zijn werkhouding). Wij zijn eerder teleurgesteld dan boos, zeker omdat de school in onze ogen niet hebben waargemaakt van wat ze hadden beloofd. Echter twee fantastische mensen hebben ons geholpen en alles is geregeld: na de voorjaarsvakantie mag Kevin weer terug naar de peuterspeelzaal (vier dagen per week in zijn oude groepen). Kevin is dolblij, maar wat nog leuker is: zijn groepsgenootjes ook! Kevin hebben we dan ook thuisgehouden omdat hij gewoon niks heeft aan 4 schooluren in de week.
Jeugdzorg heeft ons ook geholpen door actief mee te denken en ons enigszins gerust te stellen met betrekking tot de wachtlijsten. Een heeel heeel heel misschien is een plaatsing op Piccolo mogelijk na de meivakantie, bijna zeker na de zomervakantie. En hoera, deze week kregen we het bewijs van inschrijving van Piccolo, we zijn zo blij! En wat daarna dan? Na een jaar Piccolo krijgen we een goed advies welke school het beste bij Kevin past en dat zeker hem zal helpen om te groeien. Dat hij nu al erg voorloopt op zijn leeftijdsgenootjes met betrekking tot rekenmatig inzicht, wiskundig inzicht enz, dat is wel duidelijk nu (zijn mamma heeft die knobbel dus niet).
Thuis gaat het erg goed, natuurlijk is er 'cabin fever' omdat we niet altijd op pad kunnen, maar een kletskont is hij steeds meer. Lekker spelen met lego, samen met mamma een huisje bouwen en zijn zusje die het heerlijk vind om met hem op het kleed te spelen. Deze avond heeft hij zelfs een klein gesprekje aan de telefoon met oma gehad. Toen oma hem vertelde dat hij naar haar toe zou gaan met de trein was het hek van de dam, want Kevin gaat heel graag naar oma toe. Eerst reizen met de bus en trein (deze mamma gaat wel mee hoor, no worries), dan lekker spelen bij iemand die echt ook zoveel van hem houdt... wat wil een kind nog meer? Meer lego ;)
Maris (Even diep ademhal…): Kevin’s Dalton carriere is echt voorbij, maar het … Monique (Even diep ademhal…): Nog even. Ik lees dat jullie Keving op dalton hebb… Monique (Even diep ademhal…): Wat een lueke reacties geef je
Hahaha ik stalk gew… Maris (Even diep ademhal…): Ja :( Ik leer het nooit. Raymond (Even diep ademhal…): Even kijken of Maris nu standaard alle comments per… marjolein (Vakantie): Nou, inderdaad wat gaat ze hard! Leuke foto’s. marjolein (Zondagmiddag geda…): heerlijke foto’s ! Els(mamagup) (Welkom Susannah A…): Nogmaals van harte gefeliciteerd! mooi foto van jul… marjolein (Welkom Susannah A…): Geweldig – en wat lijkt ze op jou op deze foto Raym… Giovanni (Welkom Susannah A…): Van harte familie Snijders!