Archive for the Category » Susannah «

Passen en meten

Inmiddels zijn onze twee kanjers een jaartje ouder. Kevin is vijf jaar en ook leerplichtig nu, Susannah al weer twee.  Het wordt een belangrijk jaar voor beide. Hopelijk kan Kevin worden geplaatst op de Enkschool in Zwolle, maar ook Susannah zal dit jaar dus kennis maken met de peuterspeelzaal.

Een paar dagen voor haar verjaardag stapte ik de peuterspeelzaal in waar Kevin naar toe is gegaan. Het was leuk om heel even de juf en haar assistent te zien en we kregen ook te horen dat ze zijn terug gegaan in uren. Dit heeft niet alleen te maken met de gewijzigde gezondheidstoestand van de kanjer van een juf, maar ook dat onze wijk vergrijst en het aanbod minder is.

Dus heb ik me vandaag maar eens gebogen over de dagdelen waarop ik Susannah wil inschrijven. Ik ontkom er niet aan: er is weinig keuze over omdat ik twee keer in de week Kevin wegbreng naar de andere kant van de stad naar zijn medisch kinderdagverblijf/voorbereidende kleuterklas. De middagen zijn uitgesloten omdat Kevin thuis wordt gebracht op het moment dat de peuterspeelzaal uit gaat. Ik weet ook nog niet hoe de tijden zullen zijn als hij in Zwolle zit. Omdat ik te maken heb met een oudere versie van de folder, bel ik toch maar even naar het Raster om de juiste dagdelen te achterhalen.

Juist omdat ik heel graag zou willen zien dat ons meisje bij deze juf terecht komt heb ik minder keuze, maar ook probeer ik de dinsdag en donderdagochtend te ontzien, juist omdat ik dan Kevin zelf wil wegbrengen. Echt passen en meten dus, hopende op een gunstige plaatsing en dat ons meisje op mijn eerste voorkeur wordt gehonoreerd. Ik houd wel in mijn achterhoofd dat als de eerste keuze niet doorgaat, Piccolo flexibel is en ik Kevin op andere dagen kan wegbrengen.

Al denkend kruis ik aan en maak ik er een soepzooitje van: de typex hebben we al lang geleden afgeschaft. Op het eind schrijf ik er een zinnetje bij neer of ze bij plaatsing contact met me kunnen opnemen, iets wat me toch logisch lijkt omdat ik in mei meer weet over Kevin’s school toekomst. Duimen jullie mee?

Groei

En zo zijn we in 2011 aanbeland. Er zijn genoeg blogjes te vinden die terug kijken op wat er van goede voornemens is terecht gekomen. Nu doen wij daar niet aan, gewoon omdat we elke dag willen plukken onder het motto van doen (nee, ik werk niet voor een zekere energiemaatschappij). Vanavond was ik toch nieuwsgierig hoe de kinderen gegroeid zijn en gingen ze beide een tikkeltje gespannen bij de Nijntje groeimeter staan. Voorheen had Kevin daar veel moeite mee: stil staan en niet zien wat pappa doet vond hij wel erg moeilijk. Terwijl ik keek naar mijn twee mannen voelde ik me supertrots. Daar stond hij dan, ons Kevin met van die pretoogjes, geduldig wachten totdat pappa klaar was. 1 meter en 11cm, toe maar knul! Je mamma kan de kledingkast weer grondig uitmesten om de kleine maatjes eruit te mikken.

2010 was een moeilijk jaar met tegenslagen en teleurstelling in met name de eerste maanden. Dankzij de steun van de peuterspeelzaaljuf en zijn logopediste hebben we het toch met een redelijk goed gevoel kunnen doorlopen en uiteindelijk in april op naar Lindenhout/Picollo. Vaste lezers van dit blog weten al wat voor een verschil dat heeft gemaakt en wat is hij gegroeid zowel lichamelijk als emotioneel! Test na test, hij krijgt nu logopedie van een derde logopediste en hij liet zich niet van de kaart brengen. Eindelijk dan naar de voorbereidende kleuterklas, een nieuwe juf en ook daar stapte hij stoer en zelfverzekerd de klas in. Zijn juf kijkt uit naar het nieuwe jaar met hem in haar klas, en wij ook.

Je kunt dromen hoe je kind dan uiteindelijk zijn plekje vind, en ook al zijn we er nog niet helemaal: het begin is er in elk geval. Iedereen werkt keihard om de indicatieaanvragen rond te krijgen, we hebben twee scholen bezocht en vele gesprekken gevoerd. Vlak voor de vakantie van Kevin kregen wij de brief die een gedragswetenschapper had geschreven aan Sine Limite (een organisatie die gaat over passend onderwijs in Deventer). Hier wil ik toch twee zinnen uit lichten:

Kevin is een leergierige, gemotiveerde jongen die uitdaging nodig heeft.

en

Moeder heeft gevraagd of het ZAT ook een advies wil geven omtrent de schoolkeuze voor Kevin. Zo weten ouders dat zij alles hebben gedaan om een goede, passende plek voor Kevin te vinden.

Om dat te lezen: dat doet je als een ouder goed. Alle inzet, alle tranen en gesprekken. Alles wat je zelf met hem hebt gedaan: de vele oefeningen, bakken en bakken met geduld, je eigen levensstijl aanpassen zodat hij de veiligheid voelt om zich verder te ontwikkelen. Ik gun het geen enkele ouder met een kind in het Autistische Spectrum om zo opzij te worden gezet door een basisschool met zorgplicht. Iets wat ze wel wilde aangaan maar niet konden waarmaken. Het verdriet en onmacht waar je door heen moet valt niet te beschrijven.

Maar ik ben dankbaar dat we nu zijn waar we zijn gekomen. De afgelopen maanden heb ik hem in de klas gezien, of videobeelden bekeken, dagverslagen gelezen of van andere moeders gehoord hoe hun kinderen het over onze zoon hebben. Als een super cadeau: twee weken genieten van twee geweldige kinderen. Wat een geweldige vakantie en afsluiting van een moeilijk jaar.

Ik weet niet wat 2011 gaat brengen: hopelijk kan Kevin naar die school waar hij helemaal tot zijn recht kan komen. Ons dondersteentje en zonnetje Susannah gaat ook naar de peuterspeelzaal en ik weet wel zeker dat ze daar flink wat leven in de brouwerij gaat brengen. Ik zal daar ook moeite mee hebben hoor, ik ben nogal gek op mijn meiske om me heen zeker omdat ze heel graag dingen met me wil doen (Kevin was rond die leeftijd erg anders), het erg vocale knuffelkontje. Laat 2011 maar een jaar van persoonlijk groei zijn, voor ons allemaal!