Boontjes doppen

Zomer 2015. Voor een ovenschotel is bij de supermarkt een klein pondje sperziebonen gekocht: het is van origine een echte zomergroente en je kunt ze zelf nu afwegen en in een zakje doen. Na een drukke werkdag zit ik in alle stilte de puntjes van de boontjes af te snijden om ze vervolgens in stukjes te verdelen. Het is een simpele handeling en ik kan rustig mijn gedachten ordenen terwijl mijn gezin om me heen hun eigen bezigheden hebben.

2015-07-14 17.26.19

Terwijl ik daar zit met mijn dochter al kleurend naast me, dwalen mijn gedachten af naar mijn jeugd. Mijn vader had een moestuin op de familie boerderij en een paar keer per week kwam hij al glunderend thuis met zijn buit: soms waren het tuinbonen, dan snijbonen of zoals nu sperziebonen. Hij gebruikte daarvoor van die grote plastic voerzakken van de boerderij en zoals altijd propte hij het mudjevol om het op de brommer mee naar huis te nemen. We aten zo verse groentes passend bij het seizoen en leerde zo de boontjes te doppen. Iedereen die aanwezig was hielp dan mee en zo zaten we als gezin om tafel om de berg weg te werken.

Nu zo’n dertig jaar later dop ik de bonen nog steeds, maar helaas is er geen tijd voor een eigen moestuin en mijn lieve vader is bijna zes jaar geleden uit de tijd gestapt. Ik vraag me af of straks mijn zoon op zijn nieuwe school ook zijn ei kwijt kan in een schooltuin. Heerlijk vindt mijn zoon het om de planten water te geven en het afgelopen schooljaar kwam hij elke keer enorm trots thuis met zijn eigen buit. Zo hadden we weken van heel veel bieten en dit voorjaar kwamen de radijsjes en uien meerdere keren voorbij. En op zo’n moment is mijn vader ineens heel dichtbij.

Ik weet hoe trots hij op me zou zijn dat ondanks alle zorgen en uitdagingen die op onze pad komen, ik nog steeds met verve mijn eigen boontjes kan doppen. Soms is het een hele berg, soms een klein beetje. Maar dit gezin werkt ook zich hier doorheen, net zoals vroeger want samen staan we sterk.

Category: Familie
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.