Liefde

Het is nog vroeg als je met een gelukzalige zucht tegen me aankruipt. Je grote broer is net de deur uit en je pakt even het rustige momentje met mij, je mama. Slaperig babbel je tegen me aan terwijl je onder papa’s dekbed kruipt. Zo wordt je vaak wakker: op je gemak en knus. Nadat je me eerst hebt verteld waarover je hebt gedroomd, zie ik aan je ogen hoe je dat achter je laat en je hartje openstelt voor de nieuwe dag. Zo puur, vol van energie en liefde: elke dag weer.

Als ik later onderweg naar werk loop, haalt een vrouw me gehaast in. Eerst begint ze over het weer, maar dan vraagt ze me of ik even tijd heb. Tja, van deur tot deur gaan levert tegenwoordig ook niets meer op en ik concludeer dat de Jehova Getuigen op een nieuwe strategie zijn over gestapt: mensen benaderen op weg naar hun bestemming. Ik vind het prima, maar ik wil wel op tijd op werk komen dus ik nodig haar uit om met me op te lopen. En ze pakt meteen uit: wat ik vind van de wereld, wat er in Parijs is gebeurt en of ik niet bang ben. Of ik misschien zelf weet of er een oplossing hiervoor is.

Mijn antwoord is nee, hier is geen oplossing voor te bedenken. De kentering en verandering moet uit alle partijen zelf komen, anders blijft het water dragen naar de zee. De dame kijkt me verrast aan en ineens moet ik denken aan dat kleine moment dat ik altijd mag delen met mijn dochter en de liefde die ik voel voor mijn beide kinderen.

Waar we op moeten vertrouwen is liefde, antwoord ik. Ik voed mijn kinderen op in liefde en met liefde. Een veilige en solide basis waardoor ze als persoon kunnen groeien. Maar dat laatste zeg ik er niet bij. Ik heb geen zin om uit te wijden over de uitdagingen in mijn gezin en leven. Maar één ding weet ik wel: zonder liefde voor en van mijn gezin, de dierbaren om mij heen was ik zelf nooit zo ver gekomen. Liefde voedt hoop, liefde voedt begrip voor een ander. Liefde voelen en geven maakt de wereld elke keer een stukje mooier. Ik hoef alleen maar naar mijn gezin te kijken om te weten dat dit zo is.

Als `t hart niet meer gelooft en hoopt,
dan is liefde nog de redding.
Willem de Mérode (1887-1939)

Category: Familie
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.