Concentratie

Met omhoog getrokken benen zit hij in de stoel naast me. Zo af en toe komt het puntje van zijn tong uit zijn mond terwijl hij met een strakke blik kijkt naar de iPad in zijn handen. Geconcentreerd.

Hij speelt een spel. Hungry Sharks Evolution. Op dit moment zijn favoriet hoewel hij vele andere spellen zou opnoemen als je hem zou vragen welke spellen hij het liefste speelt op de iPad van papa. “De Tijgerhaai houdt niet van krabben!”, roept hij ineens hardop. Het maakt hem niet uit of er wel of iemand in de buurt is om dat aan te horen. Hij moet zijn gedachten en gevoelens even kwijt.

“Waar heb je de chocolaatjes, papa?”, klinkt het na een kwartiertje spelen uit de stoel. Het is één van de voordelen van mogen spelen op de zolderwerkkamer van papa. Behalve de rust en de fijne stoel is er ook de kleine voorraad chocolaatjes die papa met weinig tegensputteren best wel wil delen.

Hij heeft pech. Zijn zusje heeft net die ochtend de laatste gekregen. “Ga je morgen nieuwe halen?”, vraagt hij half terloops terwijl hij overschakelt naar een ander spel. Bad Piggies deze keer. Gniffelend loodst hij de gebouwde voertuigen door de levels naar de finish, af en toe luid schaterlachend als hij ze laat crashen.

De uren vliegen voorbij terwijl er nog twee spellen voorbij komen. Meestal in stilte terwijl hij zijn best doet om het goed te doen in de spellen. Maar met regelmatige onderbrekingen als hij blij, gespannen of gefrustreerd raakt. Hij ontlaadt elke emotie die hij voelt.

Dan ineens staat hij abrupt op. Geeft de iPad terug en zegt: “Ik ben klaar”. En loopt naar beneden terwijl hij nog even een blik werpt op waar normaliter de chocolaatjes liggen.

Morgen vast wel weer.

#

Category: Kevin
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.