Vroegtijdige taalondersteuning is het kind van de rekening.

Dat was vanmorgen flink schrikken. De ouders die hun kinderen op de peuterspeelzalen van de Raster groep hebben zitten wisten wel dat er bezuinigd moest worden en er waren zelfs al wat locaties gesloten. Maar het nieuws van vandaag sloeg in als een bom bij velen. Ook bij de leidster van de groep van Susannah, die het pas een dag van te voren zelf te horen had gekregen. In januari kregen we een brief waarin stond dat leidsters eventueel zouden worden doorgeschoven, maar dat Susannah’s juf Yvonne werd over geplaatst naar de andere kant was een grote schok voor velen. Voor zoveel jaren was ze verbonden aan deze locatie en generaties in deze buurt zijn bij haar geweest. Wat een onmacht… wat een verdriet.

Maar bleef het alleen maar daar bij. Nee, door kortingen op subsidie wordt ook het mes gezet in de taalondersteuning op de groep.

Hier kan ik – als ouder met een kind met een taalstoornis – heel erg boos over maken. In maart luiden de logopedistes in Deventer al de noodklok aangaande het annexeren van de screening door de GGD-logopediste op scholen, nu wordt ook de vroegtijdige screening en hulp op de peuterspeelzalen geschrapt. Dit kan toch niet? Waar moet je dan heen met je kind als de leidster haar zorgen uit over de taalontwikkeling van je kind? Wat een schade brengt men toe aan de ontwikkeling van het kind als deze twee zo essentiële vormen van preventie worden wegbezuinigd omdat het geld ergens vandaan moet komen. Want met een extra boekje lezen op de dag ben je er echt niet. Een logopediste kan heel veel betekenen, maar juist die extra juf erbij zorgt er voor dat een kind meer hulp krijgt dan een wekelijkse sessie bij de logopiste.

Ik probeer het te bevatten. Snappen dit soort managers niet dat nu korten slechts voor een tijdelijke oplossing zorgt, maar dat de rekening voor dit soort kinderen én de maatschappij later stukken hoger uit gaat vallen?

Ik ben dankbaar voor wat voor een ondersteuning we voor Kevin hebben gekregen. Dankzij zijn geweldige logopediste, maar ook de extra ondersteuning op de peuterspeelzaal hebben we een flinke basis kunnen leggen waar ze op de dagbehandeling en nu op het speciaal onderwijs voor hem de vruchten van kunnen plukken. Maar ik ben verontrust dat er zoveel meer kinderen zijn die deze kans niet kunnen krijgen. Deze kinderen gaan vastlopen in het onderwijs en zullen schade oplopen doordat men drukker bezig is met de cijfers in plaats van te vechten voor het belang van die kinderen die een extra steuntje in de rug nodig hebben.

Ik snap dat de gemeente en het Raster een pas op de plaats moet maken, maar dit is geen kaasschaaf meer. Dit is verder uitholling van een noodzakelijke zorg voor de kleintjes in deze gemeente.

Category: Kevin, Onderwijs, Susannah
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.