De Hamvraag

Het gebeurt niet zo vaak meer, sterker nog: de momenten dat Kevin overloopt van de spanning na een schooldag zijn een zeldzaamheid geworden. Als hij nog maar net de jas uit heeft en je begint over een boterham eten, knallen de emoties eruit en is alles even te veel. Joost mag weten waarom want de onmacht is even te groot voor hem. Dus mag hij even naar de gang om op adem te komen. Voor een buitenstaander komt dat misschien komt dat over als een botte reactie, maar daar zijn er nauwelijks prikkels en kan hij even alles in zijn koppie ordenen. Na een tijdje komt hij weer bij ons en hij gaat stilletjes op de bank zitten. Ik laat hem maar zo, lang geleden heb ik al geleerd dat teveel aan hem trekken zal resulteren in een nog bozer kind.

Susannah en ik gaan over tot de orde van de dag en we spelen lekker even samen totdat er natuurlijk nog wel wat gegeten moet worden. Met een simpele vraag aan het peutermeisje wat ze op brood wil ontlok ik een reactie van Kevin. Hij wil ook een boterham met hagelslag en mamma, ook een boterham met chocopasta. Hij is weer in ons wereldje klaar om mee te doen. Inmiddels heb ik zijn schriftje gelezen: hij heeft een hele goede morgen gehad dus dat kan het niet zijn.

Tot dat ik een brief vind: één van zijn juffen – die er ook net begon toen hij op Piccolo werd geplaatst – gaat werken op een andere locatie. Heel fijn voor haar, want Hedy is een geweldige juf en ontzettend lief met bakken geduld. Wat fijn dat ze nog voor Lindenhout blijft werken en wat zal ze ook een aanwinst zijn. Ze boffen daar zeg!

Maar dit nieuwtje doet wel heel veel met mijn zoon, hij vindt Hedy een hele lieve juf.  Ze hebben een band die je even niet zo maar kunt negeren. Met deze kennis op zak vraag ik hem: ‘Was juf Hedy vandaag voor het laatst?’

Een beetje bedrukt antwoordt Kevin: ‘Ja.’

‘Vond je dat moeilijk?’

Kevin knikt heftig ja en bevestigt het: ‘Ja!’

Waarvan akte. Lieve juf Hedy, als je dit leest (wie weet): dank je wel voor je goede zorgen, geduld en aandacht die je ons kind daar hebt geschonken. Dat je ook op de andere locatie zo’n grote & positieve indruk kunt achter laten op een zorgkind.

Category: Kevin, Onderwijs, PDD-nos
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.