Zomers genieten

Ik wil toch proberen om wat vaker weer te schrijven ook al kabbelt hier alles voort, er zijn toch van die kleine dingen waar je zo trots op bent en graag even wilt vast leggen. De afgelopen twee weken was het warmer dan we het echt leuk vinden en tja, wat is nu lekkerder met dit weer dan een ijsje eten. Het is een vaste prik in de avond als Kevin in bed ligt (en vaak nog even boven aan het rommelen is) dat Susannah en mamma even gaan zitten voor een cornetto met vruchtenijs. IJsje, IJsje zegt ze dan zo dwingend mogelijk en die blik als ze haar eerste hapje neemt... haar lichaampje ontspant helemaal en dat is dan op en top genieten. Het woord boem is erg in, auto, koe, boe, Evin en eendje heeft haar comeback gemaakt. Ding ding (drinken), etuh en jaaa natuurlijk kan die niet ontbreken: nee. Het valt ons op met hoeveel flair ze nee zegt, vaak met die verfijnde gebaartjes. 'Susannah, wil je uit bad?' "Neeee!' Kevin die samen met zuslief in bad zit zegt dan meteen: 'Kevin wil wel uit bad mamma.' Maar ja hoe los je dat dan op. Ik wil de kleine meid niet alleen laten, dus tja op een gegeven moment moet ze er dan ook echt uit omdat haar broer het echt niet meer leuk vindt.

Susannah, als ze er zin aan heeft, is zelf hier haar boterham met jam aan het eten (en voor diegene die denken, jemig dat haar.. knipjes en staartjes zijn ok, maar ze haalt het er ook vaak weer snel uit...):

Ons meisje tijdens haar 17/18 maanden groeisprong wil toch weer heel lang bij mamma op schoot zitten...

En wie komt daar mamma ophalen voor een ijsje?

Vanmorgen waren we iets later op Piccolo omdat de zomerdienstregeling van connexxion was ingegaan. Daarnaast was de chaffeur te laat op het station én waren ze bezig op de Zwolseweg, dus tegen negenen kwamen we binnen stuiteren. Nu hadden we van te voren wel gezegd dat we later zouden zijn. Het viel me meteen op hoe gemakkelijk Kevin zijn weg vindt. Op zijn paal hangen plaatjes wat er van hem verwacht wordt en hij kijkt er altijd meteen naar. Één van de juffen wilde me even wat vragen en we hebben samen even zijn zomerrooster doorbesproken omdat er toch een forse uitstroom is. Normaal gesproken heeft hij op maandagmorgen een gymzaal sessie. Ik had tijdens het zomerfeest van Piccolo begrepen dat ze daar het Sherborne programma doen. Ook dat vindt hij heel leuk, al vindt hij het erg moeilijk om op zijn beurt te wachten. Wat ik had begrepen van Sherborne is dat het bewegingspedagogiek is, maar met een forse aandacht voor sociaal-emotionele ontwikkeling. Helemaal top dus. Vandaag zat ik even te kletsen met de juf en ze vertelde hoe hij laatst tijdens de lunch in huilen was uitgebarsten. Wat bleek, er zat een kindje naast hem dat hem tijdens het handje vasthouden erg hard in zijn hand kneep. Het is voor onze knul erg moeilijk om dat aan te geven, laat staan dat onze vent met zijn gouden hart andere kindjes pijn zou doen. Dus ja, weerbaarheidstraining komt ook nog. Afgelopen zondag moesten we Kevin flink aanmoedigen om die stoute ome Henk eens nat te maken... het komt gewoon niet in Kevin op om iets terug te doen. Ook vertelde ze dat Kevin met knutselwerkjes al met de oudere kinderen mee deed omdat hij anders geen uitdaging heeft. Ook hier komt dus de noodzaak van de IQ test om de hoek kijken, zo kunnen ze zien waar hij dus vooruit loopt en waar niet. Het is nu nog wachten op de testuitslagen van zijn nieuwe logopediste die dus zijn ontwikkelingsdyspraxie/taalontwikkeling cq woordenschat in kaart aan het brengen is. Maar ze zegt al een hele tijd dat ze snel uitslagen heeft en wij maar wachten. Ach ja, geduld is een schone zaak.

Thuis heeft hij echt van die kleuter buien, maar over het algemeen is de sfeer heel prettig thuis.

Lekker zo'n zand douche hoor!