virussen en ja ook vooruitgang

Dat wij een zeer bewogen tijd achter de rug hebben is wel duidelijk. Vorige week deed een zeer naar verkoudheidsvirus zijn intrede in ons huis en nadat eerst mamma en pappa ziek werden is, helaas pindakaas ons meisje niet lekker (dit gecombineerd met het doorbreken van twee kiezen in de bovenkaak...auw!). Wat een gemeen virus, maar goed men zegt dat de lente eraan komt.

Dus hoe is het nu afgelopen met Kevin? We hebben een zeer goede maar tijdelijke oplossing gevonden. Natuurlijk zijn we zeer teleurgesteld in de school die hun besluit en aansluitend hun eigen paniekreactie (dit weten we omdat we meer hebben gehoord dan dat de school ons wilde vertellen) hebben gebaseerd op slechts één schooldag. Opvallend is dat de meeste woede heerst bij diegene die met hem werken buitenshuis en ook ruime ervaring hebben hoe met Kevin te werken en te motiveren (want er is echt niks mis met zijn werkhouding). Wij zijn eerder teleurgesteld dan boos, zeker omdat de school in onze ogen niet hebben waargemaakt van wat ze hadden beloofd. Echter twee fantastische mensen hebben ons geholpen en alles is geregeld: na de voorjaarsvakantie mag Kevin weer terug naar de peuterspeelzaal (vier dagen per week in zijn oude groepen). Kevin is dolblij, maar wat nog leuker is: zijn groepsgenootjes ook! Kevin hebben we dan ook thuisgehouden omdat hij gewoon niks heeft aan 4 schooluren in de week.

Jeugdzorg heeft ons ook geholpen door actief mee te denken en ons enigszins gerust te stellen met betrekking tot de wachtlijsten. Een heeel heeel heel misschien is een plaatsing op Piccolo mogelijk na de meivakantie, bijna zeker na de zomervakantie. En hoera, deze week kregen we het bewijs van inschrijving van Piccolo, we zijn zo blij! En wat daarna dan? Na een jaar Piccolo krijgen we een goed advies welke school het beste bij Kevin past en dat zeker hem zal helpen om te groeien. Dat hij nu al erg voorloopt op zijn leeftijdsgenootjes met betrekking tot rekenmatig inzicht, wiskundig inzicht enz, dat is wel duidelijk nu (zijn mamma heeft die knobbel dus niet).

Thuis gaat het erg goed, natuurlijk is er 'cabin fever' omdat we niet altijd op pad kunnen, maar een kletskont is hij steeds meer. Lekker spelen met lego, samen met mamma een huisje bouwen en zijn zusje die het heerlijk vind om met hem op het kleed te spelen. Deze avond heeft hij zelfs een klein gesprekje aan de telefoon met oma gehad. Toen oma hem vertelde dat hij naar haar toe zou gaan met de trein was het hek van de dam, want Kevin gaat heel graag naar oma toe. Eerst reizen met de bus en trein (deze mamma gaat wel mee hoor, no worries), dan lekker spelen bij iemand die echt ook zoveel van hem houdt... wat wil een kind nog meer? Meer lego ;)

Spelen met lego!


Even diep ademhalen...

en dan weer verder. Na een erg intensieve week waar we niet echt wisten waar we aan toe waren, is gisteren duidelijk geworden dat de basisschool van Kevin een inschattingsfout heeft gemaakt en dat ze hem niet de zorg en aandacht kunnen geven dat hij verdiend. Dat is enorm slikken, want voor ons voelt het dat wij hun dan hebben overschat, geen geweldige combinatie dus.

Kevin's klas is bijna drie keer zo groot als hij gewend is en als gevolg is ons doorgaans teruggetrokken mannetje erg druk wordt en bezorgt hun veel werk. Geheel ongewild is hij een stoorzender geworden. Ons gouden ventje en Viking. Voorlopig gaan we in op hun aanbod om Kevin daar voor 1 uur op een dag naar toe te laten gaan zodat hij wel kan spelen en wat kan eten in de kring. Dit blijft voorlopig zo totdat hij kan instromen op Lindenhout/Piccolo. Niet ideaal en een stap terug voor hem, zeker omdat hij ongeveer 13 uur per week naar de peuterspeelzaal ging. Ik hoop dat Dimence en Jeugdzorg ons verder kan helpen.

Als mamma ben ik enorm verdrietig dat het zo heeft moeten lopen, maar ik ben ook wel opgelucht dat we nu verder kunnen en duidelijkheid hebben. Ik probeer wel de piramide thema's in zijn leven te houden en zal straks boeken halen in de bieb. Thuis kunnen we ook knutselen, plakken en verhaaltjes voorlezen.

Maar ja, wel erg jammer. Het is zoals het is.


About

Misarray is een anagram van Maris & Ray die hier hun weblog hebben. Sinds januari 2006 zijn ze niet meer alleen maar hebben ze gezelschap gekregen van de volgende generatie internetters, bibliothecarissen en anime liefhebbers. Jawel, Misarray loves their company!