Zondagmiddag gedachten

Het duurde helaas even voordat we weer even tijd hadden om de foto's van de digitale camera te halen en ze te verkleinen. Dat is wel zo prettig voor de bandbreedte niet waar? Kortom.... de voorjaarsvakantie staat voor de deur, we zijn bijna bij met de was (wat me een euforisch gevoel geeft want sinds de verhuizing is me dat niet meer gelukt), kleine Susannah ligt zalig de slapen hier beneden en Kevin is aan het rommelen met een flessenopener en lege fles wijn.

Kevin is dus de volgende week thuis. Aan de ene kant is dat wel lekker want dan kan ik mijn heup een beetje sparen, maar aan de andere kant is onze kleine energiebal de hele week om ons heen. Op de peuterspeelzaal kan hij veel energie en creativiteit kwijt. Echter na deze vakantie gaat hij vier dagdelen naar de peuterspeelzaal en moeten we ook nog deze week heel snel nog gaan oefenen voor de oogtest. Na eerst de kat uit de boom te hebben gekeken is Kevin dol op zijn zusje. Het liefst haalt hij haar uit bed of de wandelwagen en vergeet ook nog weleens zijn eigen kracht als hij zijn zusje wil knuffelen. Ik weet gelukkig de aandacht tussen beiden goed te verdelen, tenminste ik kan niet aan Kevin merken dat hij iets tekort komt. Gelukkig maar :)

Hiep hiep hoera!

Kevin's verjaardagstaart



Met zijn nichtje Eliane op de bank



Lekker bij ons in bed!

Kevin in ons bed



Kevin bekijkt Susannah...

Kevin en zijn zusje



Kevin en Susannah


Met Susannah gaat alles goed. Elke dag drinkt ze een beetje meer en ze is langzaam de tijd die ze nodig heeft tussen de voedingen aan het verruimen van 3 naar 4 uur. Ook heeft ze minder moeite met inslapen. We bakeren haar nog wel in, maar de vraag is hoe lang ze het nog nodig heeft. Maar het is zo'n pracht van een kind. :)

Susannah in Kevin's bed..

Susannah in Kevin's bed



Onze alerte meid:

Susannah in haar eigen bed, zo alert



Lekker wegdromen...

Een beetje wegdromen mag


Gemutst: deel 2

Op dinsdagmorgen was het weer tijd voor logopedie voor Kevin. Susannah lag heerlijk te slapen, dus snel slopen we het huis uit. De sessie was zoals verwacht, Kevin was 2 keer niet geweest en was rusteloos. Echter de logopedist had ook een Mutsy en begreep al snel waar ik het over had. Ze had echter goede ervaring met onze fietsenmaker, dus met een vage beschrijving wat ik nodig had besloot ik het erop te wagen. Kevin vond de fietsenwinkel fascinerend! En ik probeerde zo goed en kwaad als ik kon te omschrijven wat ik nodig had. Ik ben nog altijd aan het ontzwangeren en een chronisch slaap tekort maakt je net wat minder scherp.

De fietsenmaker pakte door en zei: ooh dan heb je vast een autobandje erin zitten en dan heb je een opzetstukje nodig. Ik was echter niet helemaal zeker van mijn zaak, maar het opzetstukje koste slechts één euro vijftig en ik besloot het erop te wagen. We hebben snel wat brood bij gehaald bij de super en fietsten snel naar huis waar Susannah nog steeds sliep als een roosje.

Na een drukke dag besloot ik het - onder bemoedigend oog van Ray - erop te wagen. Eerst het opzetstukje op het ventiel draaien, fietspomp aansluiten en pompen maar. En hoe! Waar je met dat kleine rommelpompje van Mutsy wel een half uur bezig kon zijn, was je met vier flinke pompbewegingen gewoon klaar! Keiharde banden! De litmus test was natuurlijk de morgen erna, maar zelfs nu dagen later zijn de banden nog steeds hard.

Dus wij blij, nu nog iets milder weer en een heup die meewerkt om dan eindelijk te gaan wandelen!


Gemutst?

In het najaar 2005 togen wij - oom, opa en zwangere Maris - naar Deters in Neede om een wandelwagen te kopen. Mijn vader stond er toen op dat we er één voor onszelf konden uitzoeken en na veel testen en proberen was ik er al snel over uit: de Mutsy 3rider was het helemaal. En ja, het is een heerlijke wagen. Kevin heeft er menig uurtje tevreden in geslapen en we hebben zoveel kilometers gewandeld met dat ding. Maar ja, kleine jongens worden groot en rennen liever zelf, dus de Mutsy werd tijdelijk even geparkeerd. Het overleefde de verhuizing en nu met de komst van Susannah wilde we het weer met volle tevredenheid gebruiken. Onze meid heeft al wat uurtjes lekker geslapen in de bak, maar helaas, de banden op pompen is een drama: er komt meer lucht uit dan er in kom en dat kleine ukkie pompje... onpraktisch design wint van functionaliteit hier, helaas.

Kortom tijd voor actie. Een tijdje geleden had ik gelezen dat er inderdaad iets was met de banden van Mutsy (de oude modellen) en dat mensen banden opgestuurd kregen. Dus wie weet. De eerste actie was Mutsy zelf bellen die gelijk zei: poreuse banden. Maar bij het advies nieuwe binnenbanden te bestellen bij de toeleverancier bleef het. Echter we hebben een klein probleempje. De baby-afdeling van Deters bestaat niet meer dus bij hun kunnen we niks bestellen. Dan maar een andere baby speciaalzaak - die Deventer niet meer heeft nadat Prenatal haar deuren sloot medio lente 2006. Ja, het gaat goed zo. Aangezien we geen auto hebben en even bij een speciaalzaak langsgaan een opgave is - helemaal zonder volle luchtbanden van de wandelwagen - besloot ik de Prenatal klantenservice te bellen. Gelukkig wist de dame me wel op wat ideeën te brengen, maar ik kon niks online of telefonisch bestellen. Ik moet naar een winkel toe hiervoor én een aanbetaling doen.

Nu ben ik de beroerste niet en snap ik echt waarom Prenatal dit doet, maar ik kom zo niet echt verder. Maar de dame had nog een suggestie: de fietsenmaker. Nu zat ik me te bedenken dat bandjes daarvan ook op een gewone fietspomp passen, maar het is wel een specifieke maat. Manlief gaat het eerst zelf nog proberen, misschien had ik de juiste techniek niet, dus voorlopig zit een lekkere wandeling met de wagen er nog niet in. Gelukkig heb ik wel een goede oplossing nu voor als ik Kevin moet ophalen van de peuterspeelzaal wanneer zijn zusje klaar wakker is. Vandaag paste ze perfect in de baby bjorn en was in mum van tijd onder mijn jas knusjes in slaap gevallen. Ideaal is het niet, maar je moet wat he?

Hoe het af loopt.... to be continued...


About

Misarray is een anagram van Maris & Ray die hier hun weblog hebben. Sinds januari 2006 zijn ze niet meer alleen maar hebben ze gezelschap gekregen van de volgende generatie internetters, bibliothecarissen en anime liefhebbers. Jawel, Misarray loves their company!