Welkom Susannah Aeryn Snijders

*Nipt* voordat ze haar verjaardag zou gaan delen met haar broer, besloot Susannah zich vanochtend te melden om toch maar eens afscheid te nemen van de vertrouwde omgeving en de buitenwereld te verkennen.

Al vanaf 00.20 was het onrustig maar rond half 3 ging de eerste ronde dan echt van start en vanaf 04.11 kwamen de weeën zo'n beetje elke 4 minuten en duurden ze ca. 50 seconden gedurende een uur. Dat betekende een belletje naar de verloskundige en die meldde dat we tussen 8 en 9 met een gerust hart naar het ziekenhuis konden gaan voor een poliklinische bevalling. Arwen, onze vriendin die ook bij de geboorte van Kevin aanwezig was, gevraagd om ook deze keer bij ons te zijn en opa en oma namen Kevin vandaag voor hun rekening, zodat we ons konden focussen op zijn zusje.

Na een paar uur heftige weeën was er om 10.50 nog 'maar' 5 cm ontsluiting, tot chagrijn van Maris die zich afvroeg of ze daar nu zoveel moeite voor had gedaan, maar de opmerking van de verloskundige over het vlot kunnen gaan van de resterende centimeters bleken profetisch aangezien ze nog geen half uur later met spoed teruggebeld moest worden van visites en zij ternauwernood op tijd arriveerde om Susannah op te vangen die de grootste haast had om de buitenwereld te bekijken. 

Bekijken met grote ogen want ze kwam er niet alleen heel snel uit, ook met de ogen wagenwijd open. Om 11.29 konden we Susannah Aeryn Snijders verwelkomen, 3205 gram, 50 centimeter en vooral kerngezond. Zij en mama maken het uitstekend dus nu is het genieten van de eerste nacht met de familie van 4. Maris& Ray hebben nu 2 kinderen aan company! Het gaat alleen nog maar geweldiger worden nu :)

Over die laatste loodjes he?

Ik roep het al een paar dagen, kom maar baby. Ze is volledig ingedaald, klaar voor de start zeg maar. Dus nu is het afwachten afwachten en afwachten. Wat minder super is hoe Random dan langzaam zich beroert begint te voelen. De griep gaat hem toch niet onderuit halen? Yikes!

39 weken vandaag, op de kop af. Toch nog de afgelopen dagen ditjes en datjes geregeld voor Kevin's verjaardag want je zult maar net zien dat... Draaien 's nachts is een crime, harde buiken hier en daar, maar niet zo erg als een week geleden. De laatste indaal sessie was enorm pijnlijk, lopen gaat moeilijk maar ik vind het zo fijn om even buiten te zijn.

En Kevin? Die weet wel dat mamma een baby in de buik heeft, maar al die speeltjes die ineens weer opduiken of de kleine badeendjes die we hebben gekregen voor haar. Alles is van hem, je ziet het hem gewoon denken en naar handelen dus dat gaat nog leuk worden. Dus we vinden alles door het huis terug, met name Nijntje spul en de megagrote nijn die eigenlijk voor zijn zus was is al maanden een vaste bedpartner van hem. Dus we zien het wel, mochten we allebei ineens stil worden dan is het of de griep of zijn we druk met onze nieuw krummel. Stay tuned I'd say!