31 Jan '06
Diploma!
Nou, het was een druk dagje voor onze Kevin, je zou er toch een speciale agenda voor bij moeten houden. En het heeft hem zelfs nog een heuze diploma opgeleverd! Kevin heeft de gehoortest met vlag en wimpel doorstaan. Mama stond er gloeiend van trots bij. Ook was het de dag van het hielpriekje, maar dat hebben we ook goed doorstaan. Langzaam maar zeker raken we gewend aan elkaar en mamma is een kampioen in de voedingen geven en ook wordt ze steeds mobieler in huis. De borstvoeding wil nog niet op gang komen, met smart wordt er gewacht op 'de' stuwing. Vandaag heeft de verloskundige Kevin bewonderd en ze heeft moeders uitgelegd hoe ze haar eigen bloedverdunners kan toedienen. Rust en ontspanning is het magische woord en langzaam maar zeker (als de hormonen niet in de rondte vliegen) komt het er....
30 Jan '06
Naar huis!
Vanochtend om 11.00 hadden we een gesprek met de kinderarts en het nieuws was ontzettend goed! Alle testen waren negatief, Kevin dronk goed, reageerde prima en hij kon naar huis!
Dat verraste ons in positieve zin want toen moesten we alles eigenlijk nog regelen vandaag en dat is altijd meer dan je denkt. Voor 14.00 zijn we bepakt en bezakt met Kevin in de maxi-cosi vertrokken naar huis. Terwijl moeder met de vriendin op de komst van de kraamhulp wachtte kon papa op de fiets naar apotheek, supermarkt en de huisarts om zijn boodschappenlijstje af te handelen. Vanavond de eerste nacht met hem thuis en het is nu al een hele ervaring! Hij slaapt veel en heeft het trekje om tijdens het voeden ook in slaap te vallen. Dat is minder handig maar daar vinden we nog wel wat op :)
29 Jan '06
De eerste dag
Je eigen eerste dag is een verhaal dat je misschien ooit eens te horen hebt gekregen van je eigen ouders maar herinneren kun je je het niet. Daarom is het toch extra speciaal dat je de kans krijgt om de eerste dag mee te maken van je eigen kind, ook al is hij niet direct in je buurt en ligt hij gezellig in een half open couveuse te slapen/huilen/drinken.
Zo'n eerste dag draait vooral om het vinden van een nieuw ritme: niet alleen moet Kevin wennen aan elke 3 uur voeding en mensen die tegen hem aan zitten te brabbelen, ook wij hebben ineens geen hobby of ander gespreksonderwerp meer over en moeten mee met dat ritme. Wennen aan borstvoeding krijgen en aan borstvoeding geven (ook al is het vingervoeding als het om papa gaat). Verpleegkundigen, arts-assistenten en glimpsen van Echte Dokters[tm] die behulpzaam (proberen) te zijn terwijl je zit uit te vogelen waarom moeder natuur geen fatsoenlijke handleiding biedt aan beginnende ouders.
Kevin heeft zijn eerste dag ontzettend goed doorgebracht ... OK, de eerste helft van zijn eerste nacht ging wat moeizaam maar na de eerste vinger voeding sliep hij prinsheerlijk. Toen hij dat truukje kende, snapte hij ook de voordelen van goed drinken en tijdens de 4 volgende voedingen ging het steeds vlotter en beter. Mama blij, papa blij en enkele uren geleden is Kevin ook spontaan gepromoveerd naar een couveuse met minder toeters en bellen en kan hij zijn antibiotica kuurtje afmaken zonder aanvullende ondersteuning. Zijn tweede nacht is nu aangebroken en we verheugen ons nu al op dag 2. Als dit een stijgende lijn wordt dan komen er nog mooie jaren aan :)
27 Jan '06
Welkom Kevin Marin Snijders
Een turbulent dagje ...
Vanmorgen om 4.15 braken de vliezen, om 4.45 begonnen de weeën, die waren gelijk al rond de 5 minuten. Om 6.25 stonden we bij het ziekenhuis, om 8.30 bleek na een inwendig onderzoek dat er al voldoende ontsluiting was voor opname en na uren de coach te hebben uitgehangen is om 14.26 eindelijk Kevin geboren. Alles zonder medicatie dus we waren erg blij. Heel vlot en fijn eigenlijk waarbij de laatste fase van het persen nipt 20 minuten duurde.
Hoewel we in 1ste instantie al zowat gelijk naar huis mochten waren ze niet tevreden met de kleur die hij had en de wijze hoe hij op bepaalde prikkels reageerde. Hoewel bloedonderzoek en alle andere testjes gelukkig negatief waren krijgt hij nu preventief 2 soorten antibiotica toegediend omdat ze een infectie vermoeden/willen voorkomen. Alles gaat kits maar hij is vannacht wel in een couveuse en die kuren duren 3 dagen. Hij zal dus die 3 dagen moeten blijven en Maris zal dan ook 3 dagen op de kraamafdeling blijven. Zij is geweldig door de bevalling gekomen en liep een kwartier na afloop al zelf naar de douche. Ze heeft op dit moment zelfs meer energie dan ik dus ik vermoed toch dat vrouwen een paar geheimen hebben waar ik nog steeds niet achter ben.
24 Jan '06
40!
Nou ja, vandaag is de dag dan... de uitgerekende datum. En wat nu? Mensen bellen: en??? Is het er al, waarop we maar weer diep zuchten dat als het er zou zijn... ik echt niet aan de telefoon zou komen. ;) Nee, alles is rustig hier, onze zoon rommelt een beetje aan, een schopje hier en daar, al hoewel ik vanochtend echt even wat voetjes terug moest drukken. Het lopen is nu waggelen, en ik ben steeds sneller moe... maar we houden stug vol!
23 Jan '06
Nog wat meer geduld (T minus 1 dag)
We zijn net terug van controle in het ziekenhuis. Wederom een echo en een gezellig praatje bij een gynaecoloog. Het is vooral gezellig omdat gelukkig alles er nog steeds prima uit ziet. Ligging goed, grootte is goed, alles is goed.
Als junior 1 week en 3 dagen laat zou zijn (vrijdag 3 februari) dan gaan ze om de dag een echo en hartfilmpje maken om vast te stellen of -en wanneer- er evt. ingeleid zou worden. Laten we alleen hopen dat het zover niet komt want nu nog ruim 1,5 week wachten is niet goed voor mijn gestel hoor.
20 Jan '06
Geduld
is een schone zaak. Hoor ik wel eens. Onzin!
De telefoonnummers liggen allemaal op het kastje. De tas staat al een week stof te vangen in de hoek. Alle papieren in een aparte map. De maxi-cosi staat klaar en .. ik sta klaar. Ik sta verdorie al meer dan een week klaar. Goed, junior heeft het duidelijk nog naar de zin maar die moet wel beseffen dat papa niet zo hoog scoort in het geduldtoernooi.
Het belooft nog een boeiende tijd te worden.
13 Jan '06
een aanstaande moeder spreekt...
Nog 11 dagen... en nu is het de beurt van de aanstaande moeder om wat te zeggen. Nou zeg het eens? We verwachten een zeer druk kind. In elk geval, het is een zeer druk kind in de buik. Schouders, voetjes, knietjes... hij heeft nog genoeg vruchtwater, maar hij is wel groot. En men zegt dat het kind vanzelf minder gaat bewegen. Nou meneer laat zich niet stoppen. Hij ligt nu al een week of drie ongeveer hetzelfde, en ik weet dus precies waar zijn stuitje ligt. En wat wat is. Ik heb zo'n idee dat hij of al lambada dansend wordt geboren, of pas stil wordt vlak voor de geboorte, marre, dat duurt nog wel even denk ik. Plaats uw weddenschappen over de geboortedatum ;)
04 Jan '06
Nog 20 dagen
Vandaag weer een (wekelijkse) controle gehad in het ziekenhuis en het was alleen maar goed nieuws. Niet alleen is Tigger alive & kicking, ook zijn groei lijkt weer normaal te zijn. Alles goed en wel dus en het is nu wachten tot het allemaal zo ver is! 24 januari is de dag dat we uitgeteld zijn maar wie weet .....