Smile!

Ondanks zijn boeferigheid en een zeer verveelde bui (hij heeft nog nooit zo vaak als straf op de gang gestaan als vandaag), blijft het een lieve en vrolijke jongen.

Nee ik ga echt niet iets stouts doen hoor.... (meer)

Het mooiste moederdagcadeau

Ik, trotse mamma, kan niet kiezen welke van deze drie glimlachjes de mooiste zijn!

Kevin's cadeautje (dank je wel juffen van de Klapmuts!)

Trotse en grote blijde knul op zijn fiets!

Wat wil je nog eigenlijk meer?

Zonnigdag

Het was heerlijk weer vandaag en dus was het zelfs genieten van prutsen in de tuin. Daarnaast was er ook nog tijd om wat foto's uit te sorteren van papa's verjaardag!

Nog 2 foto's

Ach, vooruit, nog 2 foto's omdat ze zo leuk is!

Foto van de dag

Zondagmiddag gedachten

Het duurde helaas even voordat we weer even tijd hadden om de foto's van de digitale camera te halen en ze te verkleinen. Dat is wel zo prettig voor de bandbreedte niet waar? Kortom.... de voorjaarsvakantie staat voor de deur, we zijn bijna bij met de was (wat me een euforisch gevoel geeft want sinds de verhuizing is me dat niet meer gelukt), kleine Susannah ligt zalig de slapen hier beneden en Kevin is aan het rommelen met een flessenopener en lege fles wijn.

Kevin is dus de volgende week thuis. Aan de ene kant is dat wel lekker want dan kan ik mijn heup een beetje sparen, maar aan de andere kant is onze kleine energiebal de hele week om ons heen. Op de peuterspeelzaal kan hij veel energie en creativiteit kwijt. Echter na deze vakantie gaat hij vier dagdelen naar de peuterspeelzaal en moeten we ook nog deze week heel snel nog gaan oefenen voor de oogtest. Na eerst de kat uit de boom te hebben gekeken is Kevin dol op zijn zusje. Het liefst haalt hij haar uit bed of de wandelwagen en vergeet ook nog weleens zijn eigen kracht als hij zijn zusje wil knuffelen. Ik weet gelukkig de aandacht tussen beiden goed te verdelen, tenminste ik kan niet aan Kevin merken dat hij iets tekort komt. Gelukkig maar :)

Hiep hiep hoera!

Met zijn nichtje Eliane op de bank

Lekker bij ons in bed!

Kevin bekijkt Susannah...

Met Susannah gaat alles goed. Elke dag drinkt ze een beetje meer en ze is langzaam de tijd die ze nodig heeft tussen de voedingen aan het verruimen van 3 naar 4 uur. Ook heeft ze minder moeite met inslapen. We bakeren haar nog wel in, maar de vraag is hoe lang ze het nog nodig heeft. Maar het is zo'n pracht van een kind. :)

Susannah in Kevin's bed..

Onze alerte meid:

Lekker wegdromen...

Gemutst: deel 2

Op dinsdagmorgen was het weer tijd voor logopedie voor Kevin. Susannah lag heerlijk te slapen, dus snel slopen we het huis uit. De sessie was zoals verwacht, Kevin was 2 keer niet geweest en was rusteloos. Echter de logopedist had ook een Mutsy en begreep al snel waar ik het over had. Ze had echter goede ervaring met onze fietsenmaker, dus met een vage beschrijving wat ik nodig had besloot ik het erop te wagen. Kevin vond de fietsenwinkel fascinerend! En ik probeerde zo goed en kwaad als ik kon te omschrijven wat ik nodig had. Ik ben nog altijd aan het ontzwangeren en een chronisch slaap tekort maakt je net wat minder scherp.

De fietsenmaker pakte door en zei: ooh dan heb je vast een autobandje erin zitten en dan heb je een opzetstukje nodig. Ik was echter niet helemaal zeker van mijn zaak, maar het opzetstukje koste slechts één euro vijftig en ik besloot het erop te wagen. We hebben snel wat brood bij gehaald bij de super en fietsten snel naar huis waar Susannah nog steeds sliep als een roosje.

Na een drukke dag besloot ik het - onder bemoedigend oog van Ray - erop te wagen. Eerst het opzetstukje op het ventiel draaien, fietspomp aansluiten en pompen maar. En hoe! Waar je met dat kleine rommelpompje van Mutsy wel een half uur bezig kon zijn, was je met vier flinke pompbewegingen gewoon klaar! Keiharde banden! De litmus test was natuurlijk de morgen erna, maar zelfs nu dagen later zijn de banden nog steeds hard.

Dus wij blij, nu nog iets milder weer en een heup die meewerkt om dan eindelijk te gaan wandelen!

Gemutst?

In het najaar 2005 togen wij - oom, opa en zwangere Maris - naar Deters in Neede om een wandelwagen te kopen. Mijn vader stond er toen op dat we er één voor onszelf konden uitzoeken en na veel testen en proberen was ik er al snel over uit: de Mutsy 3rider was het helemaal. En ja, het is een heerlijke wagen. Kevin heeft er menig uurtje tevreden in geslapen en we hebben zoveel kilometers gewandeld met dat ding. Maar ja, kleine jongens worden groot en rennen liever zelf, dus de Mutsy werd tijdelijk even geparkeerd. Het overleefde de verhuizing en nu met de komst van Susannah wilde we het weer met volle tevredenheid gebruiken. Onze meid heeft al wat uurtjes lekker geslapen in de bak, maar helaas, de banden op pompen is een drama: er komt meer lucht uit dan er in kom en dat kleine ukkie pompje... onpraktisch design wint van functionaliteit hier, helaas.

Kortom tijd voor actie. Een tijdje geleden had ik gelezen dat er inderdaad iets was met de banden van Mutsy (de oude modellen) en dat mensen banden opgestuurd kregen. Dus wie weet. De eerste actie was Mutsy zelf bellen die gelijk zei: poreuse banden. Maar bij het advies nieuwe binnenbanden te bestellen bij de toeleverancier bleef het. Echter we hebben een klein probleempje. De baby-afdeling van Deters bestaat niet meer dus bij hun kunnen we niks bestellen. Dan maar een andere baby speciaalzaak - die Deventer niet meer heeft nadat Prenatal haar deuren sloot medio lente 2006. Ja, het gaat goed zo. Aangezien we geen auto hebben en even bij een speciaalzaak langsgaan een opgave is - helemaal zonder volle luchtbanden van de wandelwagen - besloot ik de Prenatal klantenservice te bellen. Gelukkig wist de dame me wel op wat ideeën te brengen, maar ik kon niks online of telefonisch bestellen. Ik moet naar een winkel toe hiervoor én een aanbetaling doen.

Nu ben ik de beroerste niet en snap ik echt waarom Prenatal dit doet, maar ik kom zo niet echt verder. Maar de dame had nog een suggestie: de fietsenmaker. Nu zat ik me te bedenken dat bandjes daarvan ook op een gewone fietspomp passen, maar het is wel een specifieke maat. Manlief gaat het eerst zelf nog proberen, misschien had ik de juiste techniek niet, dus voorlopig zit een lekkere wandeling met de wagen er nog niet in. Gelukkig heb ik wel een goede oplossing nu voor als ik Kevin moet ophalen van de peuterspeelzaal wanneer zijn zusje klaar wakker is. Vandaag paste ze perfect in de baby bjorn en was in mum van tijd onder mijn jas knusjes in slaap gevallen. Ideaal is het niet, maar je moet wat he?

Hoe het af loopt.... to be continued...

Welkom Susannah Aeryn Snijders

*Nipt* voordat ze haar verjaardag zou gaan delen met haar broer, besloot Susannah zich vanochtend te melden om toch maar eens afscheid te nemen van de vertrouwde omgeving en de buitenwereld te verkennen.

Al vanaf 00.20 was het onrustig maar rond half 3 ging de eerste ronde dan echt van start en vanaf 04.11 kwamen de weeën zo'n beetje elke 4 minuten en duurden ze ca. 50 seconden gedurende een uur. Dat betekende een belletje naar de verloskundige en die meldde dat we tussen 8 en 9 met een gerust hart naar het ziekenhuis konden gaan voor een poliklinische bevalling. Arwen, onze vriendin die ook bij de geboorte van Kevin aanwezig was, gevraagd om ook deze keer bij ons te zijn en opa en oma namen Kevin vandaag voor hun rekening, zodat we ons konden focussen op zijn zusje.

Na een paar uur heftige weeën was er om 10.50 nog 'maar' 5 cm ontsluiting, tot chagrijn van Maris die zich afvroeg of ze daar nu zoveel moeite voor had gedaan, maar de opmerking van de verloskundige over het vlot kunnen gaan van de resterende centimeters bleken profetisch aangezien ze nog geen half uur later met spoed teruggebeld moest worden van visites en zij ternauwernood op tijd arriveerde om Susannah op te vangen die de grootste haast had om de buitenwereld te bekijken. 

Bekijken met grote ogen want ze kwam er niet alleen heel snel uit, ook met de ogen wagenwijd open. Om 11.29 konden we Susannah Aeryn Snijders verwelkomen, 3205 gram, 50 centimeter en vooral kerngezond. Zij en mama maken het uitstekend dus nu is het genieten van de eerste nacht met de familie van 4. Maris& Ray hebben nu 2 kinderen aan company! Het gaat alleen nog maar geweldiger worden nu :)

Over die laatste loodjes he?

Ik roep het al een paar dagen, kom maar baby. Ze is volledig ingedaald, klaar voor de start zeg maar. Dus nu is het afwachten afwachten en afwachten. Wat minder super is hoe Random dan langzaam zich beroert begint te voelen. De griep gaat hem toch niet onderuit halen? Yikes!

39 weken vandaag, op de kop af. Toch nog de afgelopen dagen ditjes en datjes geregeld voor Kevin's verjaardag want je zult maar net zien dat... Draaien 's nachts is een crime, harde buiken hier en daar, maar niet zo erg als een week geleden. De laatste indaal sessie was enorm pijnlijk, lopen gaat moeilijk maar ik vind het zo fijn om even buiten te zijn.

En Kevin? Die weet wel dat mamma een baby in de buik heeft, maar al die speeltjes die ineens weer opduiken of de kleine badeendjes die we hebben gekregen voor haar. Alles is van hem, je ziet het hem gewoon denken en naar handelen dus dat gaat nog leuk worden. Dus we vinden alles door het huis terug, met name Nijntje spul en de megagrote nijn die eigenlijk voor zijn zus was is al maanden een vaste bedpartner van hem. Dus we zien het wel, mochten we allebei ineens stil worden dan is het of de griep of zijn we druk met onze nieuw krummel. Stay tuned I'd say!

De Tijd staat niet stil

Zo dat hebben we bijna achter de kiezen. Voor diegenen die het nog niet mee hadden gekregen: we zijn in blijde verwachting van een tweede kindje. Mevrouw is uitgerekend op 23 januari (een dag voor Kevin's uitgerekende datum, dus volledig volgens de traditie van Random's familie). Dit had echter wel het gevolg dat we een extra kamer nodig hadden en tja je kunt niet zomaar een extra verdieping op een huurhuis zetten en Random wilde zijn pc/werk kamer ook niet opgeven. Drukke weken volgde, verkenning van hypotheekopties en de huizenjacht. Eind juli hadden we een huis gekocht waar we in oktober zijn ingetrokken, na een zeer heftige klusperiode aangezien de verkopers ook vertraging opliepen.

Maar hoe doe je dat dan allemaal met een kind die een spraak- & taalachterstand heeft? Gewoon dapper doorgaan en eind juni heb ik aan alle alarmbellen getrokken die ik kon vinden. De peuterspeelzaalervaring zorgde er alleen voor dat Kevin nog minder ging praten, dus eigenlijk waren we hard op weg niet het doel te halen. Gelukkig kreeg ik fantastische hulp van het Hellwag centrum en kon ik al in juli samen met Kevin aan logopedie beginnen. In augustus is Kevin onderzocht door een kinderneuroloog die Kevin qua ontwikkeling wel goed vond gaan, maar hij wilde toch Kevin laten onderzoeken op het Klinefelter's syndroom. Na erg lang wachten kregen we begin december te horen dat onze jongen dit niet had, dus tja wat zorgt er dan voor dat hij achter loopt. De één houdt het op eigenwijsheid want Kevin kan zichzelf wel goed duidelijk maken, maar anderen kunnen de vinger er net niet op leggen.

Als de kleine meid er eenmaal is, dan laten we Kevin misschien door het Kidsteam van het Riagg onderzoeken. Met name mijn huisarts vind het niet verstanding omdat het een erg heftig en zwaar traject is (en jongens zijn altijd laat... van een mug een olifant maken). We weten zelf ook soms niet wat we er mee aan moeten, maar Kevin gaat langzaam vooruit, babbelt er lekker op los en is een lieve boef. Wat er ook nog bij komt kijken is dat de Gemeente Deventer van ons eist dat we per februari 2009 Kevin opgeven voor een basisschool. Om heel eerlijk te zijn maakt juist het weten dat Kevin een taal achterstand heeft de keuze niet echt gemakkelijk. Ik heb dus inspectierapporten gelezen, al drie basisscholen bezocht. Er is bv de protestants christelijke basisschool De Dol-fijn waar ik een prettig gevoel bij heb, maar waar de onderwijsinspectie een kritisch rapport over achter liet. Wat mij zo aanspreekt is hun stellingname in hoe kinderen de zaken te leren, zeker met het oog op respect en hoe men in de maatschappij hoort te staan. De groepen zijn klein waardoor Kevin niet de kans krijgt om naar de achtergrond te verdwijnen, wat dus wel op zijn eerste peuterspeelzaal de Springkikker gebeurde. De Rooms-katholieke basisschool 'De Vlieger' viel me tegen: grote groepen en oogde niet erg gestructureerd.

Wat ik niet had verwacht was dat de Openbare basisschool 'Het Roessink' mij ook een goed gevoel gaf. Ze werken met het Dalton-principe en ik wist niet echt zeker of dat iets voor Kevin was, zeker omdat hij het erg goed doet met structuur en duidelijkheid. Maar de manier hoe kinderen daar zich prettig voelden, omkeken naar een ander en Kevin ook meteen onder hun hoede nam gaf mij te denken van: ja zo moet het. De onderwijsinspectie is ook zeer te spreken over deze school en de uitstroom is redelijk naar Havo-niveau. Dan blijft nog de Kolmenscate over dat een grote basisschool is met (wat ik van stagiares hoor) een behoorlijk hoog leertempo. Eigenlijk wil ik daar nog langs, maar Kevin's logopediste had weer goede dingen gehoord over de Dol-fijn. Dus dat wordt goed nadenken en eventueel weer terug naar de basisscholen. Tips en suggesties zijn altijd welkom!

Nieuw bezoek komt er heeeeel snel aan!

We weten natuurlijk al een hele lange tijd dat wij in verwachting zijn van een dochter. Echter door alle omstandigheden (verhuizen, het toch nog onverwachtse overlijden van Maris' vader), waren we er nog niet aan toegekomen om hier over wat te vermelden. Het is dus echt zo! Hoe we het voor elkaar hebben gekregen om het meisje op de bijna dezelfde uitgerekende dag te laten komen als Kevin... Dus we verwachten weer opnieuw bezoek, zeker rondom 23 januari. Alles gaat uitstekend met de kleine meid, en de dames van de verloskundigen praktijk De Kuip zien het allemaal ook zitten.

We hopen snel wat foto's van de babykamer te posten hier, zeker nu de kamer op de gordijntjes na al klaar is!

Potjandorie, ik ben druk hoor

 Nou daar ben ik weer hoor.  Wat ben ik druk geweest en ja, echt hoor, ik woon nu ergens anders! Pappa en mamma zeggen dat ik een zusje krijg, dus moest er maar een nieuw huis komen. Ik heb enorm goed geholpen met klussen en samen met mamma heel veel dingen gedaan. Ik liet aan iedereen horen dat ik tot tien kan tellen enne ik ben ook al begonnen met het alfabet. Ik ga nu ook welke week naar Juf Heleen om te spelen met dingetjes enne ik vind school erg tof.

 

Ook mocht ik voor de eerste keer de schoen zetten, tof hoor dat je voor zingen en een tekening leuke dingen krijgt!

 

 Ik heb hele mooie dingen gekregen hoor,

maar ik ben ook vaak wel stout... dus toen ik in de zak wilde kruipen zei mamma dat dat niet hoefde.

Maar ik zag wat...

En ja! De piet was nog wat vergeten.

 

 Maar we zijn nog niet klaar in het nieuwe huis, want mamma heeft een hele dikke buik met een beebie erin die ik heeeeel vaak knuffel. Maar pappa en mamma zijn bezig met haar kamer, dus moet ik wel echt serieus helpen hoor.

En hier help ik pappa met de lamp, goed he?

En even de kast inspecteren die mamma in elkaar heeft gezet.

Mamma is ook bezig met het uitzoeken van een andere school voor mij als ik vier wordt, maar dat komt wel een andere keer. Ik mocht eerst!

Water

In bad om haren te wassen? Nee dank je.

Buiten echter door de plassen stampen? Dan heeft Kevin ineens minder last van watervrees.

Ook bij Burgers Ocean waren de vissen het meest interessant!

Heb je wel gezien hoe warm het is? Je gaat niet mijn haar wassen? OK, dan wil ik best heel graag in bad spelen buiten!

Jij wil niet Seedorf? Nou ik wel!

Ja joh, ben druk bezig met pappa aan het trainen om heeeeel goed te gaan voetballen. Ik heb ook een heuze e-re dievii-siee bal en opa en oma Eerbeek zijn nu al druk me bezig of ik nu voor PSV or Ajax moet gaan spelen. Dus Seedorf, jij niet, ikke wel hoor.

 

Ik hou mamma heel druk bezig  met heel veel dingen. Zo sta ik nu naast haar om haar te vertellen wat hier allemaal in moet terwijl ik vrolijk even alle lege glaspotten evalueer. Mamma kijkt nu wel erg boos even want ik maak er een zooitje van zegt ze.

Mamma is ook erg druk bezig om me heel vaak langs een gebouw te laten wandelen dat ze betitelt als peuterspeelzaal. Mamma zegt dat Falco van Marbel mij een keigaaf rugzakje heeft gegeven en dat Falco die heel vaak gebruikt heeft. Zo zijn we een week geleden met dat rugzakje een nachtje wezen logeren in Eerbeek en ik zag Mamma in een bed heel dichtbij toen ik wakker werd de volgende ochtend. Was wel spannend hoor. Daarnaast, joh, we hadden laatst heel veel eendjes in de tuin en ik speel het liefst de hele dag buiten, ook achter de eendjes aanjagen die in de tuin landen. Opa en Oma Eerbeek hebben heel veel duiven en ik mag kijken als ze worden losgelaten. Volgels en auto's, dat vind ik echt heel gaaf.

 

Laasts heb ik Pappa geholpen met een groot ding dat ze zandbak noemen. Ik snap niet waar de zand is, maar Mamma zegt dat Ome Henk heel snel dit gaat verhelpen.

 

Nou waar ben ik nog meer druk mee? Vandaag was ik op de kinderboerderij en daarbij was een kindercafe waar ik fijn kon spelen!

Hier ben ik bijvoorbeeld aan het kijken naar jonge biggetjes, Mamma vroeg een mevrouw en ze waren piepjong (1 dag):

 En daarna veel spelen! 

 Nou ja, druk dus! 

Dit is het voor deze keer! De volgende keer meer over de peu-ter speeelzaal!